علوم اجتماعي و شاخه هاي مرتبط با آن، از شعب مهم دانايي و معرفت بشري به شمار مي آيد. گواينكه سابقه تأسيس و استقرار رسمي اين علم، به دورتر از قرن هجده و نوزده نمي رسد اما توجه به قانونمندي ها و ضوابط شناخت دقيق امور اجتماع، از ساليان دور در اقصاي تاريخ وجود داشته است. بخشي از آراوافكار فيلسوفان كلاسيك باستان نظير افلاطون و ارسطو، قطعاً در مسير شناخت ويژگيهاي جامعه انساني است. به همين خاطر در بررسي تاريخ و سير تكويني علوم اجتماعي، مي بايست به پيشينه تاريخي و باستاني آن در مجموعه علوم كلاسيك انساني نظر داشت. در كتاب حاضر كه به قلم «احسان نراقي» جامعه شناس و پژوهشگر برجسته امور اجتماعي، فراهم آمده است به اين نكته دقيقاً التفات شده است. نراقي دراين كتاب به دانش اجتماعي در مراحل نخستين آن طي دوره يونان، قرون وسطي و عصر رنسانس و پس از آن در دوران جديد و معاصر توجه كرده است. روال سخن نراقي در كتاب حاضر ضمن آنكه به تقدم وتأخر تاريخي مباحث نظر دارد اما تماماً تاريخي هم نيست بلكه مضموني و موضوعي است. از اين حيث به نسبت ميان علوم اجتماعي و ساير دانش هاي بشري نظير سياست، انسان شناسي، علوم اجتماعي و ساير دانشهاي بشري نظير سياست، انسان شناسي، علوم اجتماعي و... توجه دارد. كتاب حاضر در پنج بخش كلي فراهم آمده است. چاپ اول از ويراسته جديد اين كتاب را نشر و پژوهش فرزان روز منتشر كرده است.